Blauw milieuvignet in Duitsland
De regeling voor de blauwe sticker was bedoeld om de concentratie stikstofoxiden (NOx) te verlagen en de luchtkwaliteit in steden te verbeteren door oudere dieselauto’s te weren.
De invoering van de blauwe milieusticker werd door de Duitse federale regering afgewezen en is daardoor nooit van kracht geworden.
Wie zou de blauwe sticker hebben gekregen?
Benzinevoertuigen die voldeden aan de voorwaarden voor de groene sticker, zouden ook recht hebben gehad op de blauwe sticker. Het probleem lag bij dieselauto’s, waarvoor strengere regels zouden hebben gegolden. Er werd aangenomen dat alleen dieselauto’s met een minimaal niveau van luchtvervuiling die voldeden aan de Euro 6-emissienorm, de sticker zouden hebben gekregen. Het zou dus zijn gegaan om nieuwere dieselauto’s met een productiedatum vanaf september 2015. Uiteindelijk is de blauwe milieusticker nooit ingevoerd.
Blauwe lage-emissiezones
Hoewel er nooit een landelijk systeem met een “blauwe sticker” is ingevoerd, werden lokale “blauwe” milieuzones alleen ingesteld in München, Stuttgart en Darmstadt. In Berlijn en Hamburg zijn vergelijkbare lokale maatregelen later weer afgeschaft.
Het systeem was bedoeld voor steden en gemeenten die regelmatig de grenswaarden voor stikstofoxiden overschrijden. Deze milieuzones gelden permanent of tijdelijk, bijvoorbeeld bij extreem hoge concentraties verontreinigende stoffen of tijdens bepaalde periodes.
Dergelijke strenge voorwaarden zouden het verkeer voor veel Duitse burgers met een dieselvoertuig bemoeilijken; een landelijke uitrol is er daarom nooit gekomen.